سوره النبأ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

1

به نام خداى رحمان و رحيم.؛ مردم از چه خبر مهمى پرسش و گفتگو مى‌كنند؟.


عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

2

از خبر بزرگ قيامت.


ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

3

كه در آن با هم به جدل و اختلاف كلمه برخاستند (چون پيغمبر (ص) به نزول قرآن سخن از خدا و قيامت آغاز فرمود مؤمن و كافر در صدق و كذبش به مجادله پرداختند اين آيات نازل شد).


كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

4

چنين نيست كه منكران پنداشته‌اند به زودى (وقت مرگ را) خواهند دانست.


ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

5

و البته (بر خطاى خود) به زودى آگاه مى‌شوند.


أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا

6

آيا ما زمين را مهد آسايش خلق نگردانيديم؟.



قاری